Cardio-thoracaal chirurg Tomasz Plonek bouwt bruggen tussen hartchirurgie en techniek

Tomasz werkt inmiddels acht jaar in Nederland. Hij volgde zijn medische opleiding in Wrocław, een van de grootste universiteitssteden van Polen, waar meer dan 100.000 studenten studeren. Tijdens zijn opleiding specialiseerde hij zich in hartchirurgie. Ook promoveerde hij er en behaalde hij zijn habilitatie, een wetenschappelijke kwalificatie die in veel Europese landen een belangrijke stap vormt op weg naar een hoogleraarschap.

Na zijn opleiding in Polen kwam Plonek naar Nederland. In Amsterdam volgde hij een fellowship in de minimaal invasieve hartchirurgie. Daarna kreeg hij de kans om bij MST aan de slag te gaan. “Er ontstond een vacature doordat Jan Grandjean met pensioen ging. Ik heb veel van hem en van mijn andere collega’s binnen Thorax Centrum Twente kunnen leren."

Volgens Plonek onderscheidt Thorax Centrum Twente zich vooral door de manier waarop zorgprofessionals samenwerken. “Wij hebben een heel sterk team, daar staan we ook om bekend. We werken intensief samen, zowel binnen hartchirurgie als met de cardiologen. De organisatie is plat en ieder teamlid levert een belangrijke bijdrage.”

Ook de Nederlandse gezondheidszorg spreekt hem aan. “De gezondheidszorg in Nederland is van hoge kwaliteit en tegelijkertijd goed toegankelijk voor patiënten. Een dergelijke combinatie zie je maar in weinig landen; wereldwijd is die zeker niet vanzelfsprekend.” Hij leerde Nederlands en voelt zich inmiddels helemaal thuis bij MST en in Twente.

De benoeming tot hoogleraar is volgens Plonek meer dan een persoonlijke erkenning. Hij ziet de functie vooral als een middel om nieuwe internationale samenwerkingsprojecten op te zetten. “Het hoogleraarschap biedt concrete mogelijkheden om deel te nemen aan Europese onderzoeksprojecten, nieuwe wetenschappelijke samenwerkingsverbanden aan te gaan en gezamenlijk subsidies aan te vragen. Daarnaast geeft het toegang tot een wetenschappelijke infrastructuur die kan helpen om nieuwe initiatieven te ontwikkelen.”

Daarbij ziet hij veel kansen voor MST. “MST is een sterk topklinisch ziekenhuis, met de Universiteit Twente als natuurlijke partner. We zijn geen academisch ziekenhuis, maar we leveren uitstekende zorg, behalen goede resultaten en werken aan innovatieve behandelingen en wetenschappelijk onderzoek. Ik vind dat we de verantwoordelijkheid hebben om onze kennis en ervaring internationaal te delen en samen te werken met ziekenhuizen en universiteiten in andere landen.”

Een belangrijk thema in het werk van Plonek is de verbinding tussen techniek en geneeskunde. Juist op dat snijvlak ziet hij grote kansen voor de toekomst. “De universiteit in Wrocław heeft een sterk technisch profiel. Dat sluit goed aan bij de omgeving hier in Twente. Technologie speelt een steeds grotere rol binnen de geneeskunde. Denk bijvoorbeeld aan kunstmatige intelligentie, robotica en nieuwe medische technologieën.”

Ook de samenwerking met technisch geneeskundigen binnen MST beschouwt hij als een belangrijke kracht. “We werken heel goed samen met onze technisch geneeskundigen en er lopen veel mooie projecten. Ik houd van onderzoek en wetenschap, vooral wanneer die gericht zijn op innovatie en concrete verbeteringen voor patiënten. De samenwerking met de UT kan nog verder worden versterkt. We hebben een goed ziekenhuis en een sterke technische universiteit naast de deur. Die combinatie biedt enorme kansen voor de toekomst.”

Met zijn internationale netwerk wil Plonek de komende jaren nieuwe onderzoeks- en innovatieprojecten ontwikkelen. Zijn contacten in Nederland en Polen kunnen daarbij dienen als vertrekpunt voor bredere Europese en internationale samenwerking. “Het is belangrijk dat we van elkaar leren, ook over landsgrenzen heen. Internationale samenwerking is essentieel voor wetenschappelijke vooruitgang, zeker binnen Europa. Als we ons vak verder willen ontwikkelen, moeten we intensiever samenwerken en kennis, ervaring en technologie met elkaar delen.”

De benoeming ziet hij dan ook als het begin van een nieuw traject. “Ik verwacht dat hier de komende jaren mooie internationale samenwerkingsprojecten uit voortkomen. Uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde doel: ons vak verder ontwikkelen en de zorg voor patiënten blijven verbeteren.”